Mavinin Gökyüzü Tonu

 MAVİNİN GÖKYÜZÜ TONU

Maviye tutkulu olmak vardı. En güzel bağımlılık, en hoş alışkanlıktı maviyi yaşamak. Her tonuna ayrı aşık olmak. Her tonundan ayrı anlam çıkarmak. Belki de o anlamı biz çıkarmıyorduk. Mesela dudaklarımdan dökülen mavinin her özelliği kendine has bir mucizeydi, ben sadece görenlerdendim. Ben bilirdim gökyüzünün her tonunu, Çünkü herkes uyurken ben gökyüzünü izlerdim. Umut çıkarırdım bir tonundan, başka bir tonundan mutluluk. Güneşin misafir olduğu mavinin güzelliklerle dolu olduğunu bilirdim, çok severdim onu. Büyük bir tutkuyla severdim. Gündüzün en renkli hali o olurdu çünkü, ışıltıyla süslenip, gülümserdi bana. Sonra gece mavisini keşfettim, daha doğrusu keşfettiğimi sandım. Gecenin mavisi yoktu, mavileri vardı. İnsanın yüreğindeki duyguların en ağırlarını hapsettiği gibi gece, mavilerin de en ağırlarını hapsetmişti. En ağır duygularımı gecenin mavileriyle buluşturdum, her tonuna bir duygumu emanet verdim. Sonra en çok geceyi sevdim, beni en çok anlayan tonlarını barındıran mavilerini izlemeyi kendime adet edindim. Dedim ya gökyüzünün her tonunu en iyi ben bilirim. Şimdi gecesine gündüzünden daha çok hakim olarak. Mesela maviyi sana ısmarlamış gibiyim gece. Bazen en karanlık andan çıkmaya ramak kalmış koyu mavisin. Sanki acılarını sabaha bırakmanın rahatlığını taşıyan bir mavi var bir de. Tam sen gidiyorsun, o geliyor. Turkuaza kaçan mavi. Aslında güzel bir sabahı karşılıyor ancak neler getirebileceğini ondan değil, açık tondaki maviden öğrenebiliyorsunuz. Öyle bir renk ki adeta gökyüzüne yerleşmiş bütün insani duyguların karşılığını bulabileceğin, her baktığında ayrı bir yönünü, tonunu görebileceğin, gökyüzünün bütün renk ihtiyacını karşılarmışcasına büyük bir alana yayılmış. Hatta "Ben buradayım, bakana değil, görebilene" diye haykıran öylesine muazzam bir manzara. Sadece bakmakla değil, onu yaşamakla, hissetmekle görebileceğin, onu anladığında seni anladığını hissettirebilmek adına senden bir şeyler barındırdığını gösterecek olan kocaman bir dünya aslında mavi Hatta senin içim öyle güzel bir yerde saklanmış ki, küçük bir çocuğa kıyak geçen yetişkin bir saklambaç oyuncusu gibi, kafanı kaldırdığında sobeleyebileceğin yerde, gökyüzünde...