Tükenen Kalem

 TÜKENEN KALEM

Ve öyle anlar oluyor ki, neyi nereye koyacağını bulamıyor insan. "Elimdeki kitabı masanın ucuna mı koysam, ortasına mı?" Bilemiyor, sonra hepten dağıtıyor. Masanın ucunda bir kalem, tükenmez. Ama yazdıkça tükenengillerden. Hayat gibi. Duvara boş boş bakmayla da yaşıyor sayılmazsın ya, yazmadıkça da adı hala tükenmez kalem. Tükenene kadar yaşıyorsun, tükenene kadar yazıyorsun. Ama silgin yok, olsa da silemezdi diyorsun. Silmesin zaten, silince izi kalacak. O iz öyle bir şey olacak ki, kötü yazılmış bir hayattan sadece bir parça. Ama sayfan boş görünürde. Geri dönme şansın var gibi hala. Bir daha aynı yere yazabilecekmişsin gibi. Bu sefer doğru olacağına inandıran bir iz. Sakın aldanma! Silinmiş de olsa yanlışlardan kalan bir iz, seni doğru olana ulaştırmayacak asla. Korkma sayfayı değiştirmekten. Bırak iz kalsın o sayfada, neden sayfayı değiştirdiğini hatırlatıp hatanı tekrarlamaman için yardımcı olsun sana. 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Zamanın Eskittiği Şeyler Üzerine...

  Zamanın Eskittiği Şeyler Üzerine.. Biriktiriyorum,  Kitapları, kalemleri, defterleri. Ne varsa yazmaya okumaya dair,  Her zaman yeni şeyler mi öğrenmek lazım, bildiğimi de okuyorum bazen. Ne kalıyor bana, ya da sonuçları neye sebep oluyor; yaşamadan kim bilebilir? Bazen alt üst etmeden bir şeyleri, aradığını bulamazsın. Yazıyorum, çünkü aradığım şeyler var.  Yalnız ne alakası mı var? Yazmak bazen alt üst etmektir bazı şeyleri. Biraz da kendini savunma sanatı işte. Biriktiriyorum,   Her masadan değil, sadece önemli masalardan; önemli kişilerle içtiğim şekersiz çayın, bana düşen payını topluyorum, o paket toz şekerlerini. Her masaldan değil, sadece içinde yaşasaydım dediğim masallardan; önemli ana karakterlerin, bana yakışan özelliklerini topluyorum, o narin, nahif, eşsiz hallerini. Unutursam diye değil topladıklarım; unutmak yaşamın her tanesini ipe dizip boynuna asan birine göre değil. Her tanesi evet, sadece zayıf olanlar kırılıp düşüyor bazen; olabilir. ...
Devamı

Yanılan Sanılandan İleri Gelir

          YANILAN SANILANDAN İLERİ GELİR Kendine iyi bak deyip vedalaşırız, vedalaşmak istemediklerimizle. Kendine iyi bak dedim bugün kendime. Onunla da vedalaşmak istemiyorum çünkü, ve her şeyden önce, insan önce kendine iyi bakmalı, her anlamda. Her gün hazırlanırken, evden çıkarken ya da lavaboda aynadan kendimize alıcı gözle bakmaktan bahsetmiyorum yalnızca. Aynaya sadece dış görünüşünü düzeltmek için bakıldığını zannedenler çok büyük yanılgı içerisindesiniz, haberiniz olsun. Ben aynada sadece yüzümü görmüyorum mesela, yüzümde oluşan ve her geçen gün farklılaşan gerçekler var; örneğin alın çizgimin yerleşmesi neyden kaynaklandı artık anlayabiliyorum. Ya da her çizginin hayatıma dair birçok yaşanmışlık taşıdığını. Onlar önemli gerçekten. Çünkü bazen yıllarımı çok boş geçirdiğime dair şüpheler oluşuyor zihnimde, sonra aynaya bakıp hemen toparlanıyorum. Yaşanmışlık bazen de gözle görülebilir, dikkatle bakarsanız elbette. Kendine iyi bakmalı insan. Bunu başkala...
Devamı

Üçüncü Tekil Şahsın Güncesi

ÜÇÜNCÜ TEKİL ŞAHSIN GÜNCESİ   İrkildi düşününce;   Eksik bir şey olmasından korkuyordu, her şeyi almış mıydı yanına? Yatağından atlayıp hızla kontrol etmeye gitti. Işığı açtığında ona hiçbir şey tanıdık gelmiyordu. Bu odada aslında çok uzun zamandır yaşıyordu ve içerisini kendi istediği şekilde tasarlamıştı. Şimdi ona asla uzanmak istemeyeceği bir uzaklıktaydı güncesi. Daha bir haftasını doldurmayan pahalı dolma kalemi, çok ucuz geliyordu artık. Bir şeyin değerini fiyatı belirlemiyormuş diye düşündü o an. Neyin belirlediğini yaşarken öğreniyordu, daha da öğrenecekti. Kontrol etti her şeyini, her şey olması gerektiği yerdeydi. Kalanlar da öyle. Yatağına doğru yürürken fark etti, burası aynı zamanda geçmişinin de olmasını istemediği bir yerdi. Gidince silecekti her şeyi, tozlanmasın tekrar diye bütün geçmişini.   İrkildi düşleyince;   “Ya geç kalırsam” diye geçirdi içinden. Ulaşmak istediği bir yere geç kalmaktan, ne kadar da korkuyormuş insan. Bütü...
Devamı