Uyuyan Kadın Tablosu

 UYUYAN KADIN TABLOSU

                                                                        I.

Kadın uyuyordu...

Hiç uyumamıştı önceki gece. Bütün uykusuzluğunu tek bir geceye bırakabilmek adına, ancak sahip olduğu değil, sonradan edindiği bütün o yüklerin ağırlığıyla ağır aksak soluk alıp verişleriyle birlikte, her şeyin farkında olup, hiç fark ettirmeden öylece uyuyordu.

Kadın, uykusuzdu.

 

                                                                       II.

Kadın uyuyordu...

Saat sabahın 5'i. Kadın uyuyordu. Sesleri birbirine karışmış birkaç çocuk, saat 7, kadın hala uyuyordu. Kendinden hiçbir şey beklemeyen bir kadından, bir eş, birkaç çocuk çok şey bekliyordu, belki de her şeyi, ancak kadın hâlâ uyuyordu. Çünkü kadın uykusuzdu, yorgundu.

 

                                                                        III.

Kadın uyuyordu...

Birlikte yaşamaya başladığı andan itibaren, kendinden sonra uyumaya başlayıp kendinden önce uyanan eşi, aralıksız uyumaya devam ediyordu. Kendisi işe, çocuklar okula geç kalmıştı, kadın bana mısın demiyordu. Adam kadını sarsıyor ve bağırıyordu, kadında en ufak bir değişiklik yoktu. Çocuklar da ağlamaya başlamıştı, kadın uyanmıyordu.

Kadın uykusuzdu, yorgundu, mutsuzdu.

 

                                                                      IV.

Kadın uyuyordu...

Saatler ilerlemiş, ev halkı gittikçe sessizleşmişti. Ocakta yemek, sobada kömür yoktu. Dışarıda sicim gibi yağmur yağıyordu. Tek kelime etmeyen çocuklar birbirlerine sarılmış öylece bakıyorlardı kadına, kadın uyuyordu.

Kadın uykusuzdu, yorgundu, mutsuzdu ve üşüyordu.

 

                                                                     V.

Kadın uyuyordu...

Buz kesilmiş eline dokundu adam, hareketsiz ve hatta nefessiz, öylece uyuyordu, ama belki uyuyordu, belki değil. Buz kesilmiş yüzüne dokundu adam, kadın gülümsüyordu, sanki sahip olmadığı, sonradan tek başına sırtlandığı bütün yükünü omuzlarından atmış olmanın hafifliğiyle, gözleri kapalı gülümsüyordu. Adam sobaya iki kürek kömür attı, ev sıcacık oldu. Kadın hâlâ soğuk.

Kadın, uykusunu almış, dinlenmiş ve artık mutluydu.

Sadece ev sıcacık, kadın soğuktu.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Zamanın Eskittiği Şeyler Üzerine...

  Zamanın Eskittiği Şeyler Üzerine.. Biriktiriyorum,  Kitapları, kalemleri, defterleri. Ne varsa yazmaya okumaya dair,  Her zaman yeni şeyler mi öğrenmek lazım, bildiğimi de okuyorum bazen. Ne kalıyor bana, ya da sonuçları neye sebep oluyor; yaşamadan kim bilebilir? Bazen alt üst etmeden bir şeyleri, aradığını bulamazsın. Yazıyorum, çünkü aradığım şeyler var.  Yalnız ne alakası mı var? Yazmak bazen alt üst etmektir bazı şeyleri. Biraz da kendini savunma sanatı işte. Biriktiriyorum,   Her masadan değil, sadece önemli masalardan; önemli kişilerle içtiğim şekersiz çayın, bana düşen payını topluyorum, o paket toz şekerlerini. Her masaldan değil, sadece içinde yaşasaydım dediğim masallardan; önemli ana karakterlerin, bana yakışan özelliklerini topluyorum, o narin, nahif, eşsiz hallerini. Unutursam diye değil topladıklarım; unutmak yaşamın her tanesini ipe dizip boynuna asan birine göre değil. Her tanesi evet, sadece zayıf olanlar kırılıp düşüyor bazen; olabilir. ...
Devamı

Yanılan Sanılandan İleri Gelir

          YANILAN SANILANDAN İLERİ GELİR Kendine iyi bak deyip vedalaşırız, vedalaşmak istemediklerimizle. Kendine iyi bak dedim bugün kendime. Onunla da vedalaşmak istemiyorum çünkü, ve her şeyden önce, insan önce kendine iyi bakmalı, her anlamda. Her gün hazırlanırken, evden çıkarken ya da lavaboda aynadan kendimize alıcı gözle bakmaktan bahsetmiyorum yalnızca. Aynaya sadece dış görünüşünü düzeltmek için bakıldığını zannedenler çok büyük yanılgı içerisindesiniz, haberiniz olsun. Ben aynada sadece yüzümü görmüyorum mesela, yüzümde oluşan ve her geçen gün farklılaşan gerçekler var; örneğin alın çizgimin yerleşmesi neyden kaynaklandı artık anlayabiliyorum. Ya da her çizginin hayatıma dair birçok yaşanmışlık taşıdığını. Onlar önemli gerçekten. Çünkü bazen yıllarımı çok boş geçirdiğime dair şüpheler oluşuyor zihnimde, sonra aynaya bakıp hemen toparlanıyorum. Yaşanmışlık bazen de gözle görülebilir, dikkatle bakarsanız elbette. Kendine iyi bakmalı insan. Bunu başkala...
Devamı

Üçüncü Tekil Şahsın Güncesi

ÜÇÜNCÜ TEKİL ŞAHSIN GÜNCESİ   İrkildi düşününce;   Eksik bir şey olmasından korkuyordu, her şeyi almış mıydı yanına? Yatağından atlayıp hızla kontrol etmeye gitti. Işığı açtığında ona hiçbir şey tanıdık gelmiyordu. Bu odada aslında çok uzun zamandır yaşıyordu ve içerisini kendi istediği şekilde tasarlamıştı. Şimdi ona asla uzanmak istemeyeceği bir uzaklıktaydı güncesi. Daha bir haftasını doldurmayan pahalı dolma kalemi, çok ucuz geliyordu artık. Bir şeyin değerini fiyatı belirlemiyormuş diye düşündü o an. Neyin belirlediğini yaşarken öğreniyordu, daha da öğrenecekti. Kontrol etti her şeyini, her şey olması gerektiği yerdeydi. Kalanlar da öyle. Yatağına doğru yürürken fark etti, burası aynı zamanda geçmişinin de olmasını istemediği bir yerdi. Gidince silecekti her şeyi, tozlanmasın tekrar diye bütün geçmişini.   İrkildi düşleyince;   “Ya geç kalırsam” diye geçirdi içinden. Ulaşmak istediği bir yere geç kalmaktan, ne kadar da korkuyormuş insan. Bütü...
Devamı